Pastorale eenheid

Wat is een pastorale eenheid?

In het beleidsdocument “De pastorale eenheid in het Bisdom Antwerpen” vinden we het antwoord op de vraag wat een pastorale eenheid precies inhoudt. Onze bisschop Johan Bonny verwoordt het als volgt: “De pastorale eenheid biedt alles wat nodig is om te groeien als christen en om deel te nemen aan het christelijke gemeenschapsleven. Binnen de pastorale eenheid worden de schotten tussen de parochies en andere geloofskernen zoveel mogelijk opgeheven, met het oog op een samenhangend pastoraal beleid.”

Op 15 augustus 2019 werden de parochies van de gemeenten Nijlen en Berlaar aan elkaar gegeven om de pastorale eenheid Sint-Salvator te vormen, samen met alle aanwezige geloofskernen. Onze pastorale eenheid omhelst derhalve de parochies:
Berlaar Sint-Pieter
Berlaar-Heikant Sint-Rumoldus
Gestel Sint-Lambertus

Nijlen Sint-Willibrordus (de kapelanie Sint-Paulus werd opgeheven en er was een fusie met Nijlen Onze-Lieve-Vrouw)
Bevel Onze-Lieve-Vrouw-Tenhemelopgenomen
Kessel Sint-Lambertus (er was een fusie met Kessel-Statie Onze-Lieve-Vrouw Koningin van de Vrede)

Kessel Sint-Lambertus is tevens de moederkerk van onze pastorale eenheid Sint-Salvator. 

Onze missie en visie

Missie

Jezus redt ook vandaag nog mensen.
Jezus ziet mensen staan.
Hij ziet naar mensen om.
Hij neemt tijd voor elke mens en diens verhaal. In eenvoud, liefde en gastvrijheid.

Als pastorale eenheid Sint-Salvator geven wij mee vorm, inhoud en beleving aan deze kernpunten in Jezus’ boodschap, in de overtuiging dat Gods sporen in elke mens aanwezig zijn en dat dit, met Gods Geest een begin kan zijn van een ‘nieuwe werkelijkheid’ in onze pastorale eenheid, en daarbuiten.

Visie

Het is onze taak als pastorale eenheid om mensen bij Jezus te brengen en daarbij ieders charisma ten volle in te zetten.

Al vele generaties lang zeggen en zingen christenen dat Jezus redt! Jezus als Salvator mundi, redder van de wereld…: een begrip waarover in de loop van de (christelijke) geschiedenis al vele liters inkt gevloeid zijn. En volkomen terecht overigens: want met de ‘gave’ van Zijn leven heeft Jezus ons de ultieme ‘gift’ gedaan. Immers, het startpunt in het christendom is dat je je hemel niet kan verdienen, dat niemand van ons perfect genoeg is om zelf te verdienen om binnen te mogen in de hemel. Neen, daarvoor leeft er in ons een te grote ‘zondigheid’. De enige manier waarop die kloof overwonnen kan worden, is met een liefde die veel groter is dan iemand van ons zich kan voorstellen, een liefde die zo ver gaat dat je je eigen leven geeft.

‘Jezus is gestorven voor onze zonden’ wil zeggen: God heeft ons zo lief dat Hij zichzelf helemaal geeft en daarmee de kloof tussen God en mens overbrugt. Je hemel kan je niet verdienen, maar je mag hem ontvangen uit de handen van Jezus zelf, die Zijn leven geeft voor jou!

Aan die ‘redding’ mogen/kunnen wij deelhebben door te geloven. Meermaals herhaalt Jezus in het evangelie: ‘Wie in Mij gelooft, zal gered worden’. De kerk heeft zich dan ook van in het begin als taak toegeëigend om mensen de Blijde Boodschap (van Gods redding) te verkondigen, zodat men tot geloof kan komen en op die manier kan deelhebben aan de redding die Christus bracht.

Als pastorale éénheid willen wij in dit spoor verder gaan en mensen op onze beurt brengen tot bij de levensbron die Jezus is. Jezus is immers niet alleen de ‘Salvator’ die de wereld reeds heeft gered, maar Hij is ook vandaag voor ieder van ons ‘onze eigen Salvator’. Hij wil niet liever dan elk van ons bevrijden van wat ons nog weerhoudt te leven in Zijn vreugde. En juist daarin kunnen/mogen wij ook ons steentje als kerkgemeenschap bijdragen.

Zo blijkt uit volgende anekdote…

Op een muur tegenover een pastorie stond op een goede dag gekalkt: Jezus redt. Kennelijk een boodschap van een opwekkingsbeweging.
Een dag daarna was eraan toegevoegd: ‘het niet’. Jezus redt het niet. Een heel ander verhaal dus. Waarschijnlijk aangevuld door iemand die vraagtekens had bij Jezus’ rol in onze tijd.

Weer een dag later hadden anderen erachter geschreven: ‘zonder ons’.

Jezus redt het niet zonder ons!

Dat is ook onze – en uiteindelijk ook Jezus’ – diepste overtuiging. Dom Helder Camara (+1999) heeft ooit gezegd: “Als eén mens droomt, blijft het alleen maar een droom. Als vele mensen samen dromen, is dat al het begin van een nieuwe werkelijkheid.” Daarmee komt
hij heel dicht bij de spiritualiteit van Jezus. Jezus heeft Gods droom over mens en wereld met handen en voeten uitgelegd, tot in Zijn dood toe. Maar Hij had en heeft leerlingen nodig om die droom op te nemen. Als pastorale eenheid willen wij deze droom in Berlaar en Nijlen verder uit-dragen, willen wij levende getuigen zijn van Jezus’ liefde voor elk van ons.

In de loop van de kerkgeschiedenis heeft men lang de klemtoon gelegd op een Jezus die alles plaatsvervangend deed. ‘Hij had voor ons geleden, Hij is voor ons gestorven, Hij heeft onze zonden op zich genomen, Hij heeft ons gered…’: zoveel elementen die Jezus een uniek statuut geven in de (heils)geschiedenis en terecht redenen zijn om Hem te loven en te danken! Maar misschien heeft de theologie daardoor in de loop der eeuwen te weinig ingezet op de eigen creativiteit van mensen. En juist die creativiteit probeerde Jezus op alle mogelijke manieren te bevorderen. Keer op keer was dit ook de teneur in Zijn verhaal: je kan het, dat weet je; wees daarvan overtuigd! In vele teksten leren we Jezus niet kennen als een ‘betweter’; Hij neemt de beslissing niet van je over. Hij probeert je zelfvertrouwen
te versterken, want ‘je vertrouwen is je redding’. Je kunt veel meer dan je denkt. Hij zal je helpen de zaak zo op een rijtje te krijgen dat je zelf een beslissing kan nemen en verder kan met je leven. Zo heeft Jezus heel veel mensen over de drempel van hun eigen onmacht heen geholpen en hen tot zelfredzaamheid aangezet.

Jezus heeft een ontzettend hoopvol mensbeeld gehad. Hij heeft steeds weer geprobeerd mensen tot zichzelf te brengen. Heb vertrouwen! Laat je niet afhankelijk maken. Raak niet onder de indruk van mensen die zich beroepen op hun positie en op hun aanzien. Laat je niet inpakken door heersende normen en gedragspatronen die mensen verdrukken. Je bent meer dan de moeite waard.

Ook op deze manier kan Jezus vandaag nog mensen redden! Jezus ziet mensen staan, ziet naar mensen om, neemt tijd voor de mens en diens verhaal. Dit alles ingebed in een spiritualiteit van eenvoud, liefde en gastvrijheid. Alleen als je er diep van overtuigd bent dat Gods sporen in elke mens aanwezig zijn, kun je zo bezeten zijn van mensen. Ook deze accenten in Jezus’ boodschap en droom willen wij verder belichten en vormgeven, in de overtuiging dat dit met Gods Geest een ‘begin kan zijn van een nieuwe werkelijkheid’ in onze pastorale eenheid, en daarbuiten.

Waarom ‘Sint-Salvator’ ?

Op de weg naar de vorming van onze pastorale eenheid, werd regelmatig de vraag gesteld welke naam onze pastorale eenheid zou dragen. Vaak klonk daar de naam “Salvator”.

Historisch gezien is Sint-Salvator een erg logische keuze. De naam Salvator is sinds eeuwen nauw verbonden met de Bijvang van Lier, de streek van Gestel, Kessel, Emblem, Nijlen, Bevel en een groot deel van het huidige Berlaar. Uit documenten daterend van de 14de en 15de eeuw, blijkt de verering van Sint-Salvator uiterst belangrijk te zijn geweest voor onze streek. Pelgrims kwamen van heinde en ver om verlost te worden van “doovigheid” en “hoofdpyn”. De Sint-Salvator- bedevaarten golden als de belangrijkste in de regio. Zo is in de oudste stadsrekening van de stad Lier bijvoorbeeld terug te vinden dat zij “2 mannen met versierde kaarsen op haar kosten naar de beroemde Salvatorprocessie zond”. Of nog: in 1546 noteerde de penningmeester in het rekeningenboek de aankoop van 1236 tinnen “Salvatorbeeldekens” voor de bedevaarders.

In het boek “Geschiedenis van Kessel, Bevel, Nylen, Emblehem en Gestel” van professor J.B.Stockmans (uit 1910) wordt uitgebreid ingegaan op het belang van Sint-Salvator voor deze regio.

De keuze voor Sint-Salvator is ook uitermate betekenisvol, zoals verduidelijkt wordt in onze missie en visie (zie hierboven).

Sint-Salvator verwijst naar Jezus Christus de Verlosser, de Redder. Wie kan ons beter inspireren dan de reddende Christus zelf?

Of omgekeerd, wie anders dan Jezus gaan wij als pastorale eenheid vertegenwoordigen?

De pastores en het team van de pastorale eenheid

  • Michel Brasseur

    Pastoor en Bruggenbouwer
    michel@pe-sint-salvator.be

  • Bosco

    Pastoor – Catechese en verkondiging
    bosco@pe-sint-salvator.be

  • Geert Rynders

    Bruggenbouwer en coördinator
    geert@pe-sint-salvator.be

  • Jörgen Verherstraeten

    Liturgie en gebed
    jorgen@pe-sint-salvator.be

  • Jef De Wilde

    Catechese en verkondiging
    jef@pe-sint-salvator.be

  • Luc Van Looy

    Diaconie en solidariteit
    luc@pe-sint-salvator.be

  • Ludo Neujens

    Diaconie en solidariteit
    ludo@pe-sint-salvator.be

  • Steven De Schamphelaere

    Financieel en materieel beheer
    steven@pe-sint-salvator.be

Deze website gebruikt cookies om je sneller en beter te helpen navigeren. Is dat ok voor jou?